A Simple Way To Break You
By: Iwaswiththestars
Language: Tagalog
Status: VIP/Ongoing
BLURB:
Sandara Vernace is one of the most competent financial managers of Hornbrown Investments. Kahit anong klaseng investments ay kaya niyang paangatin. Stocks, bonds, money mutual funds, lahat iyan ay sisiw sa kan'ya dahil sa galing niya. Pero paano kung hamunin niya ang branch manager nila at ang miyembro rin ng No Mercy, isa sa pinakamaimpluwensiya na gang, na si Kleinder Maze Velasco na paiibigin niya ito sa loob ng anim na buwan para iwan din ito sa huli? Knowing that Kleinder's type is definitely not someone like her?
She wanted him to fall in love with her so that she can hurt him in the end because it is the simplest way to break him... As it was the only way to unfold the remaining secrets no one have ever known before.
Languages: English and Filipino version are available!
Filipino Version:
- GoodNovel (Main Platform)
- Novelish
- Novelcat
English Version:
- GoodNovel (Main Platform)
- Readom
- Inkitt
Chapter 1:
.png)
Tumayo siya at inilahad sa akin ang kan'yang kanang kamay para makipag-shake hands sa akin. "You never failed to amaze me by your competence and skills."
"Thank you so much, sir," tugon ko naman sa kan'ya bago ko inabot ang kamay niya at bahagyang iginalaw iyon upang makapag-shake hands kaming dalawa. "It's a great pleasure to work in this company."
Isang malakas na palakpakan ang narinig sa buong meeting room matapos kong mag-present ng monthly sales namin ngayon sa Hornbrown Investments. Hindi naman sa nagmamayabang ako, pero isa ako sa pinaka-inaalagaang financial managers dito sa Manila Branch, hindi lang dahil sa professional ako at maayos akong makipag-usap sa investors, kung hindi ay dahil na rin sa pagiging competent ko sa stock market.
I can easily increase the direct investments from my clients by letting myself play with it. Life was like the fluctuation of the stock market, and if I won't take managed risk and let myself get drowned in fear, I won't be able to learn everything about its technicalities and the ways on reducing the risks associated by investing.
I know how to play with the stock market since it's been a long time I studied about it. Name it, and I'll play with it. If there's someone who is more deserving to be the branch manager of the Hornbrown Investments Manila Branch, it's me.
Not that man who's sitting around the corner and playing his upper lip using his fingers while looking intently at me.
Kleinder Maze Velasco.
Nang mapansin niya na napadako ang tingin ko sa kan'ya ay kaagad siyang nagtaas ng kilay at ngumisi. Ni hindi man lang siya nag-abala na umiwas ng tingin sa akin kahit na nahuli ko na siya na nakatitig sa akin ngayon.
Malayo man ang kinauupuan niya sa puwesto ko ngayon ay umiinit na kaagad ang dugo ko. Kahit na hindi naman kasi niya sabihin sa akin nang diretso ay alam ko na kaagad kung ano ang iniisip niya habang kaharap ko si Mr. Rusco ngayon at nakangiti habang binabasang muli ang proposal ko.
"Kahit na ilang beses ka pa purihin ni Mr. Rusco ay ako pa rin ang mananatiling Branch Manager ng Hornbrown Investments, at hindi magbabago iyon hanggang nandito ako."
Alam na alam ko na gan'yan ang tumatakbo sa isipan niya ngayon kaya naman ay nakangisi lang siya habang nakatingin sa akin, tila ay inoobserbahan ang bawat kilos ko. Siya ang branch manager pero kung umupo siya ngayon sa swivel chair niya ay para lang siyang tambay sa kanto. Ano kaya ang nakita sa kan'ya ni Mr. Rusco at siya ang kinuha nitong manager dito sa Manila Branch?
Nakikita ni Mr. Rusco ngayon ang kilos niya pero hindi man lang siya sinisita nito. Bakit kaya? Ano'ng klaseng koneksyon ang mayroon ka sa kumpanyang ito, Kleinder?
Gusto ko sana siyang irapan kaya lang ay kaharap ko ngayon si Mr. Rusco. Kung kay Kleinder ay sobrang luwag niya, sa amin naman ay sobrang higpit niya. Unfair, I know, pero ano ang magagawa ko, eh siya ang CEO namin?
I am competent, kaya kahit sino pa ang manood sa akin diyan ay hindi ako mauutal. Mas lalong hindi ako kakabahan. Kahit si Kleinder pa iyan.
"You never failed to impress me," he complimented as he gave the blue folder to his secretary. "You are still under observation to be the manager of the new branch, but you really have the potential. Keep up the good work."
"Thank you for the compliment, sir. The company made me this way," I answered back as I bow my head as a sign of respect.
He patted my shoulder before he walked towards the glass door in the meeting room.
Maraming nakasunod sa kan'ya na bodyguard kahit na rito lang naman siya sa Manila Branch pupunta. Nasa apat iyon at lahat sila ay may malaking pangangatawan at nakasuot ng tuxedo. Ang babaeng sekretarya naman niya ay nasa kaliwa niya at may sinasabi sa kan'ya habang naglalakad sila, siguro ay ang iba pa niyang agenda para sa araw na ito dahil maaga pa naman. Alas-onse pa lang naman ng umaga.
At dahil alas-onse na pala ay nagsisimula na akong magutom.
"Tara na, kumain na tayo!"
"Nakakagutom talaga kapag nandito si Mr. Rusco. Parang hinahatak ang buong enerhiya ko, eh."
Ilan lang iyan sa mga usapan dito sa loob ng meeting room. Karamihan kasi ng mga manager dito ay magkaka-close, puwera lang sa akin. Si Shainara lang naman ang kaibigan ko rito, but unfortunately ay wala siya ngayong araw.
Nang makalabas na si Mr. Rusco sa meeting room ay nag-ayos na kami ng sari-sarili naming table. Binunot ko na ang projector mula sa pinagsasaksakan nito bago ko pinatay ang laptop na narito ngayon sa meeting room. Mayroon na kasi talagang laptop na naka-assemble rito para kapag may magre-report ay diretso na lang namin na isasaksak ang flash drive rito sa laptop. Mas mabilis iyon para sa presenters.
Ang isa sa naging concern dito dati ay ang ransomware na kumalat noon sa bawat laptop na kaagad namang nagawan ng paraan ni Kleinder. Pagkatapos ng pagyayaring iyon ay nagpa-install siya kaagad ng Antivirus para sa lahat ng laptop dito sa kumpanya. Marami ang naging against doon sa umpisa dahil na rin sa mahal ng software na iyon, pero ang hindi namin nakita ay ang long-term reduction of costs dahil sa strategy niya na iyon.
Halos apat na milyong dolyares ang nabawas sa gastos ng kumpanya nang ipa-install ni Kleinder ang software na iyon. Nakakainis man aminin pero magaling talaga siyang manager, dahilan na rin kung bakit ang Manila Branch ang pinakamalakas na Branch ng Hornbrown Investments sa ngayon.
At hindi lang iyon, bukod kay Kleinder ay nandito pa ako. Kung si Kleinder ang pinaka-competent na branch manager, ako naman ang pinakamagaling na finance manager.
"Congratulations, miss Vernace."
Imbes na matuwa ako ay nabuwisit pa ako lalo nang biglang lumapit sa akin si Kleinder na nakangisi pa ngayon habang pinanonood akong magtanggal ng flash drive sa laptop. Sa sobrang pagmumuni-muni ko kanina ay hindi ko napansin na kaming dalawa na lang pala ang natitira rito sa loob ng meeting room at nakaalis na ang lahat.
"Isang bunot lang dapat ang ginagawa mo sa flash drive mo, Vernace," dagdag niyang wika sa akin nang makita niya kung paano ko bunutin ang stainless kong flash drive mula sa laptop. Para kasi mabunot ko iyon at kailangan ko 'yon galaw-galawin. Ang tigas kasi, eh.
"Isang pasok at isang bunot."
Tiningnan ko siya nang masama dahil sa huling sinabi niya. Napataas ang kilay niya sa akin dahil sa ginawa kong iyon, ngunit dahil sa ngisi na mayroon sa labi niya ay hindi ko na kailangan pang magduda na double meaning nga ang sinabi niyang iyon.
Kung sa ibang babae ay nagagawa niyang mang-akit dahil sa baby face niyang mukha at dahil na rin sa mabulaklak niyang mga salita, sa akin ay hindi iyon e-epekto. Hindi ako tatablan ng kahit anong kilig sa mga lalaking kagaya niya na ang tingin sa mga babae ay laruan lang na puwede nilang itapon kapag sawa na sila.
"Manyak ka, ah," singhal ko sa kan'ya at inambahan ko pa siya na para bang ibabato ko sa kan'ya ang flash drive ko, pero kaysa matakot siya sa ginawa ko, napakunot na lang ang noo ko dahil tumawa lang naman siya nang malakas.
"Oh, wala akong sinasabi. Masyadong mainit na naman ang ulo mo, sweetheart," nakangisi pa niyang sagot bago niya itinaas ang magkabilang kamay niya na para bang isa akong pulis at inaaresto ko siya.
Paano nga ba ako nakatagal sa kumpanya na ito na siya ang branch manager? Dahil ba sa fringe benefits ko? Dahil sa incentives? Dahil sa suweldo? Sa totoo lang, hindi ko na rin alam kung paano ko natagalan ang mga araw na nagkakausap kaming dalawa dahil kailangan kong i-report sa kan'ya ang tungkol sa status ng mga kliyente ko, especially the VIP ones.
"Paanong hindi iinit ang ulo ko, eh nandito ka?" tanong ko naman sa kan'ya pabalik bago ko kinuha ang ilang dokumento na ginamit ko kanina sa pagre-report.
Inipit ko ito sa kanang kili-kili ko habang hawak ko naman sa kaliwang kamay ko ang Starbucks coffee na binili ko kanina bago ako pumasok sa trabaho. Sa mga trabaho katulad ng ganito ay palagi kong kakailanganin ng kape para magising nang husto ang diwa ko, lalo na at nasa tatlong oras lang ang tulog ko kagabi para sa presentation na ito.
Isang malaking blessing at parusa sa akin ang end of the month. Blessing dahil nakukuha ko ang suweldo ko, at parusa dahil ito ang araw kung kailan namin kailangan mag-ayos ng reports, financial documents, at i-check ang overall sales ng kumpanya. Madalas din ay sa end of the month ako pinupuntahan ng mga kliyente ko para tanungin kung kumusta na nga ba ang investments nila.
I love the job so much, but not the environment. Mabuti na lang din talaga at maganda ang benefits sa kumpanyang 'to. Worth it ang stress ko.
"I'm still your branch manager, Vernace," mariin niyang wika sa akin habang sinusundan niya ako sa paglalakad ko pabalik sa office ko. "Show some respect."
Mukha man siyang bata dahil sa mukha niya pero kapag nagseseryoso siya ay nakakatakot siya. Isa na rin siguro iyon sa dahilan kung bakit gustong-gusto siya ng mga kababaihan dito sa kumpanya namin. He may look like a saint, but we all know that there's a devil sleeping inside of him.
And I am badly curious to find out how bad he is. I can't wait to unleash that devil inside of him... so that I can break him.
"You never failed to impress me," he complimented as he gave the blue folder to his secretary. "You are still under observation to be the manager of the new branch, but you really have the potential. Keep up the good work."
"Thank you for the compliment, sir. The company made me this way," I answered back as I bow my head as a sign of respect.
He patted my shoulder before he walked towards the glass door in the meeting room.
Maraming nakasunod sa kan'ya na bodyguard kahit na rito lang naman siya sa Manila Branch pupunta. Nasa apat iyon at lahat sila ay may malaking pangangatawan at nakasuot ng tuxedo. Ang babaeng sekretarya naman niya ay nasa kaliwa niya at may sinasabi sa kan'ya habang naglalakad sila, siguro ay ang iba pa niyang agenda para sa araw na ito dahil maaga pa naman. Alas-onse pa lang naman ng umaga.
At dahil alas-onse na pala ay nagsisimula na akong magutom.
"Tara na, kumain na tayo!"
"Nakakagutom talaga kapag nandito si Mr. Rusco. Parang hinahatak ang buong enerhiya ko, eh."
Ilan lang iyan sa mga usapan dito sa loob ng meeting room. Karamihan kasi ng mga manager dito ay magkaka-close, puwera lang sa akin. Si Shainara lang naman ang kaibigan ko rito, but unfortunately ay wala siya ngayong araw.
Nang makalabas na si Mr. Rusco sa meeting room ay nag-ayos na kami ng sari-sarili naming table. Binunot ko na ang projector mula sa pinagsasaksakan nito bago ko pinatay ang laptop na narito ngayon sa meeting room. Mayroon na kasi talagang laptop na naka-assemble rito para kapag may magre-report ay diretso na lang namin na isasaksak ang flash drive rito sa laptop. Mas mabilis iyon para sa presenters.
Ang isa sa naging concern dito dati ay ang ransomware na kumalat noon sa bawat laptop na kaagad namang nagawan ng paraan ni Kleinder. Pagkatapos ng pagyayaring iyon ay nagpa-install siya kaagad ng Antivirus para sa lahat ng laptop dito sa kumpanya. Marami ang naging against doon sa umpisa dahil na rin sa mahal ng software na iyon, pero ang hindi namin nakita ay ang long-term reduction of costs dahil sa strategy niya na iyon.
Halos apat na milyong dolyares ang nabawas sa gastos ng kumpanya nang ipa-install ni Kleinder ang software na iyon. Nakakainis man aminin pero magaling talaga siyang manager, dahilan na rin kung bakit ang Manila Branch ang pinakamalakas na Branch ng Hornbrown Investments sa ngayon.
At hindi lang iyon, bukod kay Kleinder ay nandito pa ako. Kung si Kleinder ang pinaka-competent na branch manager, ako naman ang pinakamagaling na finance manager.
"Congratulations, miss Vernace."
Imbes na matuwa ako ay nabuwisit pa ako lalo nang biglang lumapit sa akin si Kleinder na nakangisi pa ngayon habang pinanonood akong magtanggal ng flash drive sa laptop. Sa sobrang pagmumuni-muni ko kanina ay hindi ko napansin na kaming dalawa na lang pala ang natitira rito sa loob ng meeting room at nakaalis na ang lahat.
"Isang bunot lang dapat ang ginagawa mo sa flash drive mo, Vernace," dagdag niyang wika sa akin nang makita niya kung paano ko bunutin ang stainless kong flash drive mula sa laptop. Para kasi mabunot ko iyon at kailangan ko 'yon galaw-galawin. Ang tigas kasi, eh.
"Isang pasok at isang bunot."
Tiningnan ko siya nang masama dahil sa huling sinabi niya. Napataas ang kilay niya sa akin dahil sa ginawa kong iyon, ngunit dahil sa ngisi na mayroon sa labi niya ay hindi ko na kailangan pang magduda na double meaning nga ang sinabi niyang iyon.
Kung sa ibang babae ay nagagawa niyang mang-akit dahil sa baby face niyang mukha at dahil na rin sa mabulaklak niyang mga salita, sa akin ay hindi iyon e-epekto. Hindi ako tatablan ng kahit anong kilig sa mga lalaking kagaya niya na ang tingin sa mga babae ay laruan lang na puwede nilang itapon kapag sawa na sila.
"Manyak ka, ah," singhal ko sa kan'ya at inambahan ko pa siya na para bang ibabato ko sa kan'ya ang flash drive ko, pero kaysa matakot siya sa ginawa ko, napakunot na lang ang noo ko dahil tumawa lang naman siya nang malakas.
"Oh, wala akong sinasabi. Masyadong mainit na naman ang ulo mo, sweetheart," nakangisi pa niyang sagot bago niya itinaas ang magkabilang kamay niya na para bang isa akong pulis at inaaresto ko siya.
Paano nga ba ako nakatagal sa kumpanya na ito na siya ang branch manager? Dahil ba sa fringe benefits ko? Dahil sa incentives? Dahil sa suweldo? Sa totoo lang, hindi ko na rin alam kung paano ko natagalan ang mga araw na nagkakausap kaming dalawa dahil kailangan kong i-report sa kan'ya ang tungkol sa status ng mga kliyente ko, especially the VIP ones.
"Paanong hindi iinit ang ulo ko, eh nandito ka?" tanong ko naman sa kan'ya pabalik bago ko kinuha ang ilang dokumento na ginamit ko kanina sa pagre-report.
Inipit ko ito sa kanang kili-kili ko habang hawak ko naman sa kaliwang kamay ko ang Starbucks coffee na binili ko kanina bago ako pumasok sa trabaho. Sa mga trabaho katulad ng ganito ay palagi kong kakailanganin ng kape para magising nang husto ang diwa ko, lalo na at nasa tatlong oras lang ang tulog ko kagabi para sa presentation na ito.
Isang malaking blessing at parusa sa akin ang end of the month. Blessing dahil nakukuha ko ang suweldo ko, at parusa dahil ito ang araw kung kailan namin kailangan mag-ayos ng reports, financial documents, at i-check ang overall sales ng kumpanya. Madalas din ay sa end of the month ako pinupuntahan ng mga kliyente ko para tanungin kung kumusta na nga ba ang investments nila.
I love the job so much, but not the environment. Mabuti na lang din talaga at maganda ang benefits sa kumpanyang 'to. Worth it ang stress ko.
"I'm still your branch manager, Vernace," mariin niyang wika sa akin habang sinusundan niya ako sa paglalakad ko pabalik sa office ko. "Show some respect."
Mukha man siyang bata dahil sa mukha niya pero kapag nagseseryoso siya ay nakakatakot siya. Isa na rin siguro iyon sa dahilan kung bakit gustong-gusto siya ng mga kababaihan dito sa kumpanya namin. He may look like a saint, but we all know that there's a devil sleeping inside of him.
And I am badly curious to find out how bad he is. I can't wait to unleash that devil inside of him... so that I can break him.
Chapter 2:
.png)
Nandito na kami ngayon sa labas ng meeting room kaya naman ay maraming mga mata na ang nakatingin sa amin ngayon, ngunit wala sa kanila ni isa ang nagtangkang umawat sa posible na pagbabangayan naming dalawa. Laban ito ng isang branch manager at finance manager. Wala talagang magtatangkang umawat.
Noong baguhan pa lang ako rito sa Hornbrown Investments ay nagpasa na ako sa kan'ya ng resignation letter sa kadahilanan na hindi ko talaga siya kayang pakisamahan. Sobrang hirap nga naman na nakikita ko siya madalas na may ka-make out sa office niya kapag nagpupunta ako roon para mag-report!
Hindi ako nahihirapan dahil may gusto ako sa kan'ya. Nahihirapan ako dahil sa pandidiri ko! Wala siyang ethical manners!
Mabuti na nga lang ngayon ay hindi na niya iyon ginagawa, or should I say na hindrance ko na siya nahuhuli?
Anyway, hindi niya tinanggap ang resignation letter ko noon at pinunit niya lang iyon habang nakatingin sa akin nang seryoso. Masyadong madilim ang ekspresiyon na ipinakita niya sa akin noong mga panahon na 'yon, na para bang sobrang naiinis siya dahil sa ginawa ko pero wala naman siyang ibang magawa kung hindi ang tumitig lang sa akin.
Gusto ko siyang sakalin noong mga panahon na iyon pero mabuti na lamang ay kaagad akong nahila ni Shainara, ang best friend ko na nagtatrabaho rin dito sa Hornbrown Investments bilang isang finance manager, palabas ng office ni Kleinder.
"Hmmm... do you have the guts to resign, Sandara Vernace?" he asked back, tila ay nanghahamon din kung kaya ko nga bang mag-resign. "Mahal ang expenses ngayon..."
"Tang ina mo," mariing wika ko sa kan'ya bago ko siya tinaasan ng kilay na alam kong nagpadilim ng paningin niya sa akin.
He doesn't like people cussing at him, and especially, he doesn't like people who's fighting back at him. Too bad, dahil ayaw ko rin ng ganoon.
At alam ko na kahit na hindi ko dapat siyang murahin dahil mas mataas siya sa akin at nasa kumpanya kami, pero iyon kaagad ang lumabas sa bibig ko.
Pero mas malala ang ginawa ng isang ito... dahil nanlaki na lang ang dalawang mata ko nang bigla niya akong isinandal sa pader at hinalikan ako sa labi. Wala pang ilang segundo ay naramdaman ko na lang ang pagdila niya sa pang-ibaba kong labi, na para bang sinasabi niya sa akin na i-welcome ko siya sa pamamagitan ng pagbuka ko ng bibig ko.
Sa sobrang bilis ng mga pangyayari ay hindi kaagad ako nakapagsalita. Ni hindi ko siya naitulak nang hinalikan niya ako. Naiinis ako sa sarili ko at gusto ko na lang i-untog ang sarili ko sa pader dahil hinayaan ko siya na lapastanganin ako nang ganito!
"Isang halik para sa isang mura, Sandara," medyo paos niyang bulong sa tainga ko nang ihiwalay na niya ang labi niya sa akin, at napasinghap na lang ako nang maramdaman ko ang dila niya na humagod sa tainga ko nang bahagya. Gustuhin ko man siyang itulak pero tila ay na-estatwa na ako sa kinatatayuan ko. "Do you want to insult me more?"
Gusto ko pa siyang murahin pero natatakot akong ibuka ang bibig ko dahil baka halikan niya ako ulit kapag nagsalita na naman ako. Mas lalo tuloy lumawak ang pagngisi niya na mapansin niya ang ginagawa kong 'yon.
"If you really want to, then, go on," he even urged me to speak as his gaze went darker, like he was trying to manipulate me to fall into his trap. "Naghihintay ang labi ko para sa bawat mura mo."
"KALMA ka lang, teh. Ang puso mo, baka atakihin ka na sa inis diyan, sayang ang lahi nating magaganda!" pagpapakalma sa akin ni Shainara bago siya lumapit sa akin at hinimas-himas pa nga ang likod ko na para bang ang laki-laki ng problema ko sa buhay at kailangan ko ng comfort niya.
Nandito na kasi kami ngayon sa loob ng office ko. Hinihintay pala niya ako rito habang nandoon ako sa meeting room.
"Buwisit kasi ang baby-faced na iyon!" naiinis kong saad kay Shainara na biglaang napatawa nang makita niya kung gaano kabusangot ang mukha ko ngayon. "Hinalikan ako, girl! Tang inang 'yon! Wala pa akong first kiss tapos bigla-bigla niya lang kinuha nang ganoon?"
Masama ang loob ko nang tinitigan ko ang kape na binili ko sa Starbucks. Dahil sa inis ko kay Kleinder kanina ay hindi ko na ito nainom hanggang sa tuluyan na itong mawalan ng lamig. Bukod sa inis ko dahil nakuha ang first kiss ko, naiinis din ako dahil sayang naman ang kape na binili ko!
Ayoko pa naman uminom ng kape na hindi malamig. Baka ibigay ko na lang ito kay Shainara dahil wala namang pinipili ang bruha na 'to.
"Ano ka, bata?" natatawa niyang wika sa akin bago siya umupo sa isa pang swivel chair na nasa tabi ko. "Halik lang 'yon, teh. Feeling teenager ka ba na inaalagaan mo ang labi mo at ang puwede lang humalik sa'yo ay ang taong mamahalin mo, pakakasalan mo, at makakasama mo hanggang sa kabilang buhay? Gumising ka. Nasa modern era na tayo. Hindi na 'yon uso sa ganitong uri ng mundo."
"So ano ang gusto mong gawin ko? Magpahalik lang nang magpahalik kahit sa mga taong hindi ko naman kakilala o kaya naman ay ka-close?" Tinaasan ko siya ng kilay bago ko ipinagkrus ang magkabilang kamay ko sa dibdib ko at nagdekuwatro.
"Hindi." Umiling siya bago niya ako tiningnan. "Ang sinasabi ko ay huwag mong gawing big deal ang halik na iyon. Twenty-five ka na, girl! Hindi na tayo teenager at halos mawawala na nga tayo sa kalendaryo pagkatapos ng ilan pang mga taon. Ang suwerte mo nga at hinalikan ka niya, eh. Sana all na lang muna ako sa gilid," dagdag niya pang sambit.
At parang gusto ko na lang masuka nang makita ko ang kinang sa mga mata niya habang sinasabi niya iyon na tila ba ay inggit na inggit siya na hinalikan ako ng baby-faced na iyon. Kung gusto niya pala na makipaghalikan doon ay willing naman ako na ingudngod ang labi ni Kleinder sa kan'ya.
Ano ba ang mayroon sa lalaking iyon at patay na patay sila?
Samantalang ako ay pinapatay niya sa inis!
"Kung gusto mo siya halikan, go lang," naiinis kong saad kay Shainara dahil kaysa damayan niya ako ngayon ay parang inggit na inggit pa siya dahil daw naranasan kong mahalikan ng isang Kleinder Maze Velasco. "Basta ay hinding-hindi ako matutuwa na hinalikan niya ako. Never in my wildest dreams. Nandidiri pa nga ako, buwisit," dagdag ko pa bago ko hinilot ang sentido ko.
Kung artista siguro ang humalik sa akin ay baka magtatatalon pa ako sa tuwa. Sino ba siya para matuwa ako?
"Never in my wildest dreams mo ang mukha mo, echos ka."
Muli ay tinawanan niya lang ako bago niya pinaglaruan ang itaas na bahagi ng labi niya gamit ang kaliwang kamay niya. Ang hot niya sa ginagawa niya, dahil na rin siguro sa magandang mukha niya.
Ang isa sa napansin ko ay ang sobrang defined na jawline niya.
Defined din naman ang sa akin pero mas maganda ang sa kan'ya. Mahaba ang buhok niya na umabot hanggang sa beywang niya at itim na itim iyon. Kung titingnan nga ay parang hindi siya manager dito. Mas mukha pa siyang may-ari ng isang kumpanya dahil sa galing niyang mag-ayos.
Ako naman ay may mahabang buhok na kulay itim din ang kulay. Hindi man iyon kasing-ganda ng buhok ni Shainara ay ayos lang iyon sa akin. Ang mahalaga naman kasi ay mayroon akong buhok.
Hindi na ako magtataka kung isang araw ay lalandiin na rin ni Kleinder itong si Shainara, pero sana naman ay hindi siya maging marupok! Kilalang-kilala si Kleinder dito sa kumpanya bilang isang babaero na hindi napipirmi sa isang babae lang!
Isa pa, he was a member of No Mercy, pero ako lang ang nakakaalam no'n sa ngayon.
Ang No Mercy ang isa sa pinakakilalang gang dito sa Maynila, at dahil wala pa naman akong oras para mag-search tungkol doon ay iyon lang ang alam ko.
"Pero seryoso, 'te, hindi na big deal ngayon ang halik na iyan," pag-uulit niyang sambit sa akin bago siya tumayo sa kinauupuan niya at tiningnan ako bago niya ipinatong ang magkabilang kamay niya sa lamesa. "Kahit sino nga ay puwede kong halikan, eh. Gusto mo ay halikan din kita?"
"Hard pass. Kilabutan ka," natatawa kong sambit sa kan'ya na ikinatawa lang din ng gaga. "Hindi tayo talo."
Alam ko naman na joke niya lang iyon dahil ang gusto niya talaga ay si Kleinder, pero bisexual kasi itong si Shainara, at wala namang kaso sa akin 'yon. Pero sinabi ko sa kan'ya na huwag niya akong magugustuhan dahil kahit twenty-five na ako ay wala pa rin akong balak mag-asawa o kaya naman ay magkaroon ng boyfriend.
Not now na under observation ako para maging branch manager ng Cavite Branch, at not now na nagsisimula nang gumanda at umunlad ang career ko.
"Joke lang 'yon, tanga!" At itong gagang ito ay minura pa nga ako! Buwisit na 'to! "Akin na lang 'to, ah? Bye!"
At kahit na hindi pa nga ako pumapayag na kuhain niya ang kape ko ay kinuha niya na iyon kaagad at sumipsip sa straw nito bago siya naglakad palabas ng opisina ko. Mind reader siguro talaga ang isang 'yon. Alam niyang ibibigay ko rin naman talaga sa kan'ya ang kape ko, eh.
Masyado lang ba talaga akong napag-iwanan ng panahon kaya naman ay hindi ako makasunod sa kung ano ang uso ngayon?
Chapter 3:
.png)
Walang iba kung hindi si Kleinder.
"Go on, sir," maikling wika ko habang patuloy pa rin ako sa pag-scroll sa stock report nitong isang kumpanya na nakita ko.
Fluctuating ang pagtaas at ang pagbaba ng stocks ng kumpanyang ito, pero kung titingnan ang stock price moment nito ay hindi maipagkakaila na maganda ito para sa short term. Fluctuating man ito pero kapag tumataas ang stock price nito ay mas mataas pa ito sa standard price.
Saktong-sakto ito dahil short-term investments lang din ang gusto ng iba sa mga kliyente ko ngayon.
Kinuha ko ang kulay berde kong sticky note sa drawer ko at kumuha na rin ako ng ballpen para isulat ang pangalan ng kumpanyang ito na bibilhan ko ng stocks.
Nang matapos kong isulat iyon ay ididikit ko na sana iyon sa pc ko nang mapatalon ako nang bahagya sa gulat nang makita ko si Kleinder na nakaupo sa harapan ko at nakatingin sa akin habang pinaglalaruan ang itim niyang ballpen. Parker pa ang tatak ng ballpen na iyon pero kung laruin niya iyon ay parang ballpen lang ito na tig-limang piso sa kanto.
Sosyalin talaga.
"Kanina ka pa nandiyan?" tanong ko sa kan'ya dahil hindi ko man lang napansin na pumasok pala siya rito sa office ko.
Ganoon ba ako ka-focus sa binabasa ko at hindi ko man lang narinig ang pagbukas at ang pagsara ng pintuan ko?
"Oo, hindi mo lang ako napansin kasi busy ka pa," maikling sagot niya sa akin bago niya isinandal ang likod niya sa swivel chair. "Pero pinapasok mo ako kanina, baka nakakalimutan mo."
Tama siya, nakalimutan ko nga.
"Ano nga pala ang kailangan mo at bakit ka nandito?" direct to the point kong tanong sa kan'ya.
Wala nang paligoy-ligoy pa. Sabihin na kaagad niya ang agenda niya at nang makakain na rin muna ako ng meryenda. Ginugutom ako ng pagbabasa tungkol sa stocks ng iba't-ibang kumpanya, eh.
Ito ang isa sa perks ng pagtatrabaho rito sa Hornbrown Investments. Ang rule rito ay puwede kaming kumain ano mang oras, pero kailangan din naming siguraduhin sa sarili namin na hindi makakaapekto ang trabaho sa pagbaba namin sa cafeteria para kumain.
Isa na rin ito sa dahilan kung bakit mas gusto ko itong Hornbrown Investments kaysa sa ibang insurance companies. Mahal nila ang mga empleyado, kahit na ano pa man ang posisyon nito.
Hindi siya nagsalita noong tinanong ko siya, bagkus ay inilapag niya sa lamesa ko ang isang black folder na naglalaman ng business proposal ko kanina. Tungkol iyon sa ilang modifications ko para sa branch expansion sa Cavite. Kung ako ang mapalad na mapipili para maging branch manager ng Cavite branch ay dapat pinapaganda ko na kaagad ito ngayon pa lang.
"Go on, sir," maikling wika ko habang patuloy pa rin ako sa pag-scroll sa stock report nitong isang kumpanya na nakita ko.
Fluctuating ang pagtaas at ang pagbaba ng stocks ng kumpanyang ito, pero kung titingnan ang stock price moment nito ay hindi maipagkakaila na maganda ito para sa short term. Fluctuating man ito pero kapag tumataas ang stock price nito ay mas mataas pa ito sa standard price.
Saktong-sakto ito dahil short-term investments lang din ang gusto ng iba sa mga kliyente ko ngayon.
Kinuha ko ang kulay berde kong sticky note sa drawer ko at kumuha na rin ako ng ballpen para isulat ang pangalan ng kumpanyang ito na bibilhan ko ng stocks.
Nang matapos kong isulat iyon ay ididikit ko na sana iyon sa pc ko nang mapatalon ako nang bahagya sa gulat nang makita ko si Kleinder na nakaupo sa harapan ko at nakatingin sa akin habang pinaglalaruan ang itim niyang ballpen. Parker pa ang tatak ng ballpen na iyon pero kung laruin niya iyon ay parang ballpen lang ito na tig-limang piso sa kanto.
Sosyalin talaga.
"Kanina ka pa nandiyan?" tanong ko sa kan'ya dahil hindi ko man lang napansin na pumasok pala siya rito sa office ko.
Ganoon ba ako ka-focus sa binabasa ko at hindi ko man lang narinig ang pagbukas at ang pagsara ng pintuan ko?
"Oo, hindi mo lang ako napansin kasi busy ka pa," maikling sagot niya sa akin bago niya isinandal ang likod niya sa swivel chair. "Pero pinapasok mo ako kanina, baka nakakalimutan mo."
Tama siya, nakalimutan ko nga.
"Ano nga pala ang kailangan mo at bakit ka nandito?" direct to the point kong tanong sa kan'ya.
Wala nang paligoy-ligoy pa. Sabihin na kaagad niya ang agenda niya at nang makakain na rin muna ako ng meryenda. Ginugutom ako ng pagbabasa tungkol sa stocks ng iba't-ibang kumpanya, eh.
Ito ang isa sa perks ng pagtatrabaho rito sa Hornbrown Investments. Ang rule rito ay puwede kaming kumain ano mang oras, pero kailangan din naming siguraduhin sa sarili namin na hindi makakaapekto ang trabaho sa pagbaba namin sa cafeteria para kumain.
Isa na rin ito sa dahilan kung bakit mas gusto ko itong Hornbrown Investments kaysa sa ibang insurance companies. Mahal nila ang mga empleyado, kahit na ano pa man ang posisyon nito.
Hindi siya nagsalita noong tinanong ko siya, bagkus ay inilapag niya sa lamesa ko ang isang black folder na naglalaman ng business proposal ko kanina. Tungkol iyon sa ilang modifications ko para sa branch expansion sa Cavite. Kung ako ang mapalad na mapipili para maging branch manager ng Cavite branch ay dapat pinapaganda ko na kaagad ito ngayon pa lang.
"Accepted or rejected?" diretso ko na siyang tinanong dahil ayokong buksan ang black folder na iyon.
Baka kasi ni-reject niya iyon at talagang siya pa ang naghatid sa akin ng folder para buwisitin ako. Gutom na nga ako tapos ay pasasamain niya pa lalo ang loob ko.
Masama pa nga rin ang loob ko ngayon dahil kung kausapin niya ako ay parang hindi niya ako hinalikan kanina. Ano 'yon, kinalimutan na lang niya kaagad? Ganoon yata ka-normal sa kan'ya ang makipaghalikan kung kani-kanino.
"Pinirmahan ko na iyan," ma-awtoridad na tugon niya nang makita na para akong kinakabahan dahil sa tanong ko sa kan'ya. "The proposal was good and no need for revisions. I can't see any reason why would I reject it."
Tila ay nakahinga ako nang maluwag nang sabihin niya iyon sa akin. Akala ko ay mag-iinarte pa siya, eh! Halos dalawang linggo kong ginugulan ng oras ang proposal na iyan kaya dapat lang ay pirmahan niya iyan.
"Salamat," maikling wika ko sa kan'ya bago ko inayos ang mga dokumento ko. Mamaya ko na lang ito itutuloy dahil hindi naman magf-function ang utak ko kung gutom ako. "May kailangan ka pa?" dagdag ko pang tanong dahil gusto ko na talaga ang kumain.
"Oo," sagot niya bago siya naglakad papalapit sa akin kaya naman ay napatingin ako sa kan'ya.
Sobrang seryoso ng mukha niya habang naglalakad siya papalapit sa akin, at nang tuluyan na niyang hinawi ang distansya sa pagitan naming dalawa ay kaagad niya akong isinandal sa pader at iniharang ang dalawang braso niya sa magkabilang gilid ko para hindi ako makaalis.
Sa mga oras na iyon ay parang nakalimutan kong huminga.
"A-Ano 'yon?" tanong ko sa kan'ya, at hindi ko matanggap kung bakit bigla akong nautal nang makita ko nang malapitan ang mukha niya.
Para akong nalalasing sa mga titig niya ngayon sa akin. Hindi ko mabasa ang isa pang emosyon na nakikita ko sa mga mata niya ngayon, pero sa isang emosyon... siguradong-sigurado ako kung ano iyon.
Pagnanasa.
"You," he told me.
Napakurap ako at medyo napatagilid ang ulo dahil hindi ko kaagad naintindihan ang sinasabi niya. Siguro na rin ay dahil naka-focus lang ako sa mukha niya at wala na ako sa tamang wisyo para mag-isip pa ng ibang bagay.
"I want you, Sandara," tugon niya, at muli ay parang naestatwa na naman ako sa kinatatayuan ko nang siniil niya ako ng halik.
Napapikit na lang ako sa sarap habang patuloy akong hinahalikan ni Kleinder. Nakakapit ako sa likod niya habang hawak-hawak naman niya ang magkabilang beywang ko, pilit akong itinatayo dahil pakiramdam ko ay unti-unti nang nanghihina ang mga tuhod ko.
Iniangat niya ang puwetan ko at iniupo ako sa lamesa habang unti-unting lumilikot ang magkabilang kamay niya sa iba't-ibang parte ng katawan ko. He made me sit on the table without breaking our lip contact.
I feel so euphoric as his kisses was draining the remaining energy I have.
Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko ay nagugustuhan ko na 'tong ginagawa niya sa akin. Is this what it feels to be kissed? Nakakabaliw, pakiramdam ko ay may gusto pa akong maramdaman. Natatakot ako na baka kung saan pa kami mapunta, pero hindi ko naman maigalaw ang katawan ko para pigilan siya.
All I can do is to hold onto his back while trying to accept all of the pleasures he's giving me.
"You smell good," he said in his husky voice before his kisses travel onto my neck. Marahan niyang sinipsip iyon na para bang iniingatan niyang masaktan ako, pero kaagad akong napangiwi nang kagatin niya nang bahagya ang leeg ko.
Nakaramdam ako ng sakit dahil sa ginawa niyang 'yon, pero nagpapasalamat na rin ako dahil sa ginawa niyang pagkagat sa akin na naging dahilan para matauhan ako mula sa ginagawa niya at maitulak ko siya nang malakas.
"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Kleinder?" Mabuti na lang at kahit na ramdam ko ang panginginig ng kalamnan ko ay hindi ako nautal.
Hindi ko alam kung ano ang sumanib sa akin kanina at umabot pa ang paghalik niya sa leeg ko. Gusto ko tuloy i-untog ang sarili ko sa pader, pero mamaya na lang siguro iyon. Gagawin ko na lang 'yon pagkatapos kong tumakas sa sitwasyon na ito.
"I told you that I want you," mariing wika nito sa akin bago nito pinunasan ang kakaunting laway na kumalat sa bibig nito.
He looked pissed as he stared at me. He looked like was being disturbed by eating his favorite meal. Napalakas ang pagkakatulak ko sa kan'ya kaya naman ay nagkaroon na nang sapat na distansiya sa harap naming dalawa, kaya naman nang akmang lalapit ulit siya sa akin ay kaagad akong naglakad papunta sa kabilang side ng lamesa at hinawakan ang payong na nasa ibabaw no'n.
"What are you doing?" His expression lightened as his gaze went to the umbrella I was holding.
Tumagilid pa ang ulo nito nang bahagya na para bang nagtataka siya dahil hindi niya alam ang rason kung bakit bigla-bigla na lang akong humahawak ng payong pagkatapos ko siyang layuan.
"Kapag lumapit ka pa sa akin ay ihahampas ko talaga sa iyo 'tong payong na 'to," pambabanta ko sa kan'ya bago ko inamba sa kan'ya ang hawak kong payong. My brows furrowed when he didn't even flinch nor tried to avoid my attack.
"Don't worry, I am not the type of guy to force someone if they don't like it."
Itinaas niya ang magkabilang kamay niya na para bang sinasabi niya sa akin na sumusuko na siya, pero hindi kasi ganoon kalaki ang tiwala ko, lalo na nga at sa kan'ya.
I didn't let my guard down.
"You want me naked while moaning under you, don't you?" tanong ko sa kan'ya na naging dahilan para manlaki ang dalawang mata niya saglit, pero kaagad ding nasundan iyon ng pagngisi niya bago niya inilagay sa bulsa niya ang magkabilang kamay niya. "Sorry, but the feeling wasn't mutual, Mr. Velasco. Ang gusto ko lang ay magtrabaho at magpakayaman, okay? I don't have time for those shits."
Matapos ang speech ko na iyon ay hindi sinasadya na napatingin ako sa pang-ibabang parte ng katawan niya, at hindi ko na naitago sa mukha ko ang pagkagulat nang makita ko kung gaano kalaki ang umbok sa pagitan ng mga hita niya. I gasped because of the view.
"Why are you staring at it like that, Vernace?" he asked in a casual tone as he stared at me. His face went darker as his gaze travelled onto my lips down to my collarbone. "Aren't you aware that you're the reason why is it bulging? Your words are already enough to turn me on, but your gaze makes it harder even more."
Napailing na lang ako dahil sa mga sinasabi niya sa akin ngayon. "You're a hopeless case."
"So as you," sagot nito sa akin kaya naman ay pinagtaasan ko siya ng kilay.
"And why?" Nakatutok pa rin sa harapan niya ang payong na hawak ko. Wala akong balak na bitawan ito.
"Because this is my first time having someone rejected me after tasting my lips."
"It's my honor, then." Lumawak tuloy ang ngisi ko dahil sa sinabi niyang 'yon. Nakakatuwa namang malaman na ako ang kauna-unahang babae na nakasira ng ego niyang sobrang taas na. "Mula ngayon, huwag mo na akong kakausapin kung hindi naman tungkol sa trabaho ang sadya mo. We should maintain our employer-employee relationship, don't you think?" I added as I stared back at him.
"What if I don't want to?" tanong nito sa akin.
"You don't have a choice," I stated authoritatively. "You can't manipulate me, sir. That's the last thing I would let you do to me. Now if you excuse me," pagpapaalam ko sa kan'ya bago ako naglakad nang mabilis palabas ng office ko, kahit na siya naman talaga ang dapat gumawa no'n.
Masama pa nga rin ang loob ko ngayon dahil kung kausapin niya ako ay parang hindi niya ako hinalikan kanina. Ano 'yon, kinalimutan na lang niya kaagad? Ganoon yata ka-normal sa kan'ya ang makipaghalikan kung kani-kanino.
"Pinirmahan ko na iyan," ma-awtoridad na tugon niya nang makita na para akong kinakabahan dahil sa tanong ko sa kan'ya. "The proposal was good and no need for revisions. I can't see any reason why would I reject it."
Tila ay nakahinga ako nang maluwag nang sabihin niya iyon sa akin. Akala ko ay mag-iinarte pa siya, eh! Halos dalawang linggo kong ginugulan ng oras ang proposal na iyan kaya dapat lang ay pirmahan niya iyan.
"Salamat," maikling wika ko sa kan'ya bago ko inayos ang mga dokumento ko. Mamaya ko na lang ito itutuloy dahil hindi naman magf-function ang utak ko kung gutom ako. "May kailangan ka pa?" dagdag ko pang tanong dahil gusto ko na talaga ang kumain.
"Oo," sagot niya bago siya naglakad papalapit sa akin kaya naman ay napatingin ako sa kan'ya.
Sobrang seryoso ng mukha niya habang naglalakad siya papalapit sa akin, at nang tuluyan na niyang hinawi ang distansya sa pagitan naming dalawa ay kaagad niya akong isinandal sa pader at iniharang ang dalawang braso niya sa magkabilang gilid ko para hindi ako makaalis.
Sa mga oras na iyon ay parang nakalimutan kong huminga.
"A-Ano 'yon?" tanong ko sa kan'ya, at hindi ko matanggap kung bakit bigla akong nautal nang makita ko nang malapitan ang mukha niya.
Para akong nalalasing sa mga titig niya ngayon sa akin. Hindi ko mabasa ang isa pang emosyon na nakikita ko sa mga mata niya ngayon, pero sa isang emosyon... siguradong-sigurado ako kung ano iyon.
Pagnanasa.
"You," he told me.
Napakurap ako at medyo napatagilid ang ulo dahil hindi ko kaagad naintindihan ang sinasabi niya. Siguro na rin ay dahil naka-focus lang ako sa mukha niya at wala na ako sa tamang wisyo para mag-isip pa ng ibang bagay.
"I want you, Sandara," tugon niya, at muli ay parang naestatwa na naman ako sa kinatatayuan ko nang siniil niya ako ng halik.
Napapikit na lang ako sa sarap habang patuloy akong hinahalikan ni Kleinder. Nakakapit ako sa likod niya habang hawak-hawak naman niya ang magkabilang beywang ko, pilit akong itinatayo dahil pakiramdam ko ay unti-unti nang nanghihina ang mga tuhod ko.
Iniangat niya ang puwetan ko at iniupo ako sa lamesa habang unti-unting lumilikot ang magkabilang kamay niya sa iba't-ibang parte ng katawan ko. He made me sit on the table without breaking our lip contact.
I feel so euphoric as his kisses was draining the remaining energy I have.
Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko ay nagugustuhan ko na 'tong ginagawa niya sa akin. Is this what it feels to be kissed? Nakakabaliw, pakiramdam ko ay may gusto pa akong maramdaman. Natatakot ako na baka kung saan pa kami mapunta, pero hindi ko naman maigalaw ang katawan ko para pigilan siya.
All I can do is to hold onto his back while trying to accept all of the pleasures he's giving me.
"You smell good," he said in his husky voice before his kisses travel onto my neck. Marahan niyang sinipsip iyon na para bang iniingatan niyang masaktan ako, pero kaagad akong napangiwi nang kagatin niya nang bahagya ang leeg ko.
Nakaramdam ako ng sakit dahil sa ginawa niyang 'yon, pero nagpapasalamat na rin ako dahil sa ginawa niyang pagkagat sa akin na naging dahilan para matauhan ako mula sa ginagawa niya at maitulak ko siya nang malakas.
"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Kleinder?" Mabuti na lang at kahit na ramdam ko ang panginginig ng kalamnan ko ay hindi ako nautal.
Hindi ko alam kung ano ang sumanib sa akin kanina at umabot pa ang paghalik niya sa leeg ko. Gusto ko tuloy i-untog ang sarili ko sa pader, pero mamaya na lang siguro iyon. Gagawin ko na lang 'yon pagkatapos kong tumakas sa sitwasyon na ito.
"I told you that I want you," mariing wika nito sa akin bago nito pinunasan ang kakaunting laway na kumalat sa bibig nito.
He looked pissed as he stared at me. He looked like was being disturbed by eating his favorite meal. Napalakas ang pagkakatulak ko sa kan'ya kaya naman ay nagkaroon na nang sapat na distansiya sa harap naming dalawa, kaya naman nang akmang lalapit ulit siya sa akin ay kaagad akong naglakad papunta sa kabilang side ng lamesa at hinawakan ang payong na nasa ibabaw no'n.
"What are you doing?" His expression lightened as his gaze went to the umbrella I was holding.
Tumagilid pa ang ulo nito nang bahagya na para bang nagtataka siya dahil hindi niya alam ang rason kung bakit bigla-bigla na lang akong humahawak ng payong pagkatapos ko siyang layuan.
"Kapag lumapit ka pa sa akin ay ihahampas ko talaga sa iyo 'tong payong na 'to," pambabanta ko sa kan'ya bago ko inamba sa kan'ya ang hawak kong payong. My brows furrowed when he didn't even flinch nor tried to avoid my attack.
"Don't worry, I am not the type of guy to force someone if they don't like it."
Itinaas niya ang magkabilang kamay niya na para bang sinasabi niya sa akin na sumusuko na siya, pero hindi kasi ganoon kalaki ang tiwala ko, lalo na nga at sa kan'ya.
I didn't let my guard down.
"You want me naked while moaning under you, don't you?" tanong ko sa kan'ya na naging dahilan para manlaki ang dalawang mata niya saglit, pero kaagad ding nasundan iyon ng pagngisi niya bago niya inilagay sa bulsa niya ang magkabilang kamay niya. "Sorry, but the feeling wasn't mutual, Mr. Velasco. Ang gusto ko lang ay magtrabaho at magpakayaman, okay? I don't have time for those shits."
Matapos ang speech ko na iyon ay hindi sinasadya na napatingin ako sa pang-ibabang parte ng katawan niya, at hindi ko na naitago sa mukha ko ang pagkagulat nang makita ko kung gaano kalaki ang umbok sa pagitan ng mga hita niya. I gasped because of the view.
"Why are you staring at it like that, Vernace?" he asked in a casual tone as he stared at me. His face went darker as his gaze travelled onto my lips down to my collarbone. "Aren't you aware that you're the reason why is it bulging? Your words are already enough to turn me on, but your gaze makes it harder even more."
Napailing na lang ako dahil sa mga sinasabi niya sa akin ngayon. "You're a hopeless case."
"So as you," sagot nito sa akin kaya naman ay pinagtaasan ko siya ng kilay.
"And why?" Nakatutok pa rin sa harapan niya ang payong na hawak ko. Wala akong balak na bitawan ito.
"Because this is my first time having someone rejected me after tasting my lips."
"It's my honor, then." Lumawak tuloy ang ngisi ko dahil sa sinabi niyang 'yon. Nakakatuwa namang malaman na ako ang kauna-unahang babae na nakasira ng ego niyang sobrang taas na. "Mula ngayon, huwag mo na akong kakausapin kung hindi naman tungkol sa trabaho ang sadya mo. We should maintain our employer-employee relationship, don't you think?" I added as I stared back at him.
"What if I don't want to?" tanong nito sa akin.
"You don't have a choice," I stated authoritatively. "You can't manipulate me, sir. That's the last thing I would let you do to me. Now if you excuse me," pagpapaalam ko sa kan'ya bago ako naglakad nang mabilis palabas ng office ko, kahit na siya naman talaga ang dapat gumawa no'n.
.png)
.png)
0 Comments